Juist terug van een *geweldig interessant* interview over deze blog om een radeloze (en trouwens zeer good-looking) communicatiewetenschappen-studente uit de nood te helpen! Best gezellig, en van het moment dat ik men jas aandeed bekloeg ik het me al.. Want jah, een jas aandoen en dan gewoon binnen blijven en nog iets drinken is maar vreemd hé… Ook jammer dat ik de vreemde afwijking heb om de belachelijkste dingen te zeggen als alles op band wordt opgenomen… dat was nu en toen voor het interview voor maastrichtmoetjehoren.nl het geval…

Enfin, moest de persoon in kwestie dit komen te lezen (de studente dus, niet de man van maastricht, ik ben niet zo voor hollanders ); de comment “we moeten het nog eens overdoen, maar dan zonder dictafoon, interviews of schoolopdrachtjes” is één van mijn favorieten